الان ک با خودم فکر میکنم میگم کاش آدمها هیچوقت بزرگ نشن..دنیای آدم بزرگها سیاه و سفید و خاکستریِ.. آدمهایی که بجای رنگی کردن دنیای هم سیاهترو تاریکترش میکنن ..آدمهایی که دائم توو گذشته ان با نوستالژی ها زنده ان ..با دنیای رنگی و روشنی ک بازگشت بهش تقریبا ناممکنِ.. آدمهای بظاهر قوی و در باطن ضعیف ..آدم بزرگها کمتر میبخشن و بیشتر انتقام میگیرن و تلافی میکنن ..کاش ب دنیای بچگی برگردیم زمانی ک میگفتیم قهرم تا قیامت و چن لحظه بعد قیامت میشد..دنیایی که اگر چشم میبستیم خیالمون راحت بود ک گم نمیکنیم و گم نمیشیم ..دنیایی که...

لعنت به دنیای آدم بزرگها ک جز حرمت شکنی و فاصله و سیاهی چیزی نداره برای آدمهاش...!!

+خوشحالم ک بزرگ شدی مثل همیشه برات آرزوی بهترینها رو دارم ..امیدوارم بجای سیاه و تاریک شدن خودت دلیلی باشی برای نقض تمام حرفهام..