تا اذان و آمدن مهمانها زمان زیادی مانده بود و حوصله ماندن در خانه و در انتظار مهمان نشستن را نداشت...

پیامکی ب مادر میفرستد " همه چی رو آماده کردم مامان ..اومدی فقط چای ساز رو بروشن...قبل مهمونا خونم..

ی بطری آب معدنی میگیره ..سر راهش دوتا شاخه گل هم میگیره..بیس دیقه بعد کنار قهرمان زندگیش بود.. از صبحی ته دلش خالی بود..دلش حرف زدن میخواست و طبق معمول همیشه میرفت سنگ سرد و سختی رو بجای پدر بغل میکرد ..

بیست دقیقه بعد اون طرف خیابون کسی برایش دست تکان داد..رفت سمتش با دستهای مردانه اش دستش را محکم فشار داد چن دیقه توو این حالت مشغول صحبت با اون شد..نگاهی به ساعتش کرد اومد ک برگرده ولی اون دستهای مردانه اجازه ندادن.. گفت بپر توو ماشین من دو دیقه دیگه میام..

توو مسیرِ چن دیقه ای ..چقد احساس کرد ک دوسش داره..پیاده شد دو کیلو زولبیا بامیه گرفت ..

قبل از پیاده شدن از ماشین ی دونه بوسش کرد خندید..جعبه زولبیا بامیه رو داد دستش گفت ماشین رو پارک کنم اومدم..

همه ی مهمونا قبل اذان رسیدن ..مهمونا ک رفتن هنوزم ته دلش خالی بود.